EN PL
zamknij

Szkoła Wajdy - potęga prostych historii

Podopieczni Szkoły Wajdy udowadniają, że doskonałym tematem filmowym mogą być kameralne historie prostych ludzi. Zaglądają więc przez obiektyw kamery za kulisy prowincjonalnego teatru, do wnętrz proletariackich mieszkań, odwiedzają pasterskie rodziny w górach Kaukazu i Armenii. „Hitler w operze”, „Superjednostka”, „Mleczny brat”, „Pieśń pasterza” – filmy prezentowane w ramach Play Poland Film Festival udowadniają, że niezwykłe historie wydarzają się tam, gdzie nikt by się ich nie spodziewał. Trzeba mieć tylko chęć i cierpliwość, by się w nie zagłębić.
 
Z punktu widzenia europejskiego widza najciekawszym z czterech obrazów może się okazać „Superjednostka” – nagradzany na całym świecie krótkometrażowy dokument Teresy Czepiec. Film opowiada o mieszkańcach wielokondygnacyjnego budynku, tzw. falowca. Koncepcja modernistycznych budynków galeriowych, która w swoim czasie zdominowała architekturę Paryża, Berlina i innych zachodnich metropolii, wciąż determinuje krajobraz i warunki mieszkaniowe w Polsce. Słynne pomorskie falowce to polska realizacja projektów francuskiego architekta Le Corbusiera. Wizjoner krytykował mieszczańskie przyzwyczajenia społeczeństw, marzył o modernistycznym mieście kondygnacyjnym, o wieżowcach usytuowanych w zieleni. Nie pochwalał nadmiernej ornamentyki i estetycznych walorów przedwojennego budownictwa. Uważał, że dom to maszyna do mieszkania – jego wygląd powinien być podporządkowany celom praktycznym. Olbrzymie, produkowane seryjnie budynki miały stać się lekarstwem na przeludnienie i zaduch ówczesnych miast.



Istotnie, tak się stało. Miasta odbudowywane po zniszczeniach wojennych inspirowane były właśnie myślą Le Corbusiera. W Polsce boom na nowe rozwiązania architektoniczne nastał po zakończeniu epoki stalinizmu. Nadszedł zatem spóźniony, za to jego efekty zachowały się aż do dzisiaj. Podobnie jak we Francji, czy Niemczech piękne założenia zdewaluowały się, odsłaniając ciemną stronę idei. Ogromne skupiska ludności (gromadzonej dość przypadkowo, bez kontroli statusu społecznego, często wywodzącej się ze środowisk robotniczych) stały się rewirem marginesu społecznego. Spółdzielnie mieszkaniowe są bezradne wobec tysięcy lokatorów. Awarie wind zmuszają leciwych mieszkańców do pokonywania nawet 10 pięter schodami. W gąszczu korytarzy i klatek schodowych łatwo się pogubić.

Mimo to istnieją ludzie, którzy w takich warunkach spędzili często całe swoje dorosłe życie. Może to siła przyzwyczajenia, może sentyment, ale nie zamienili falowców na inne miejsce zamieszkania. To do nich pukają twórcy filmu. Odwiedzają setki mieszkań, a w każdym z nich słyszą inną historię. Głosy kolejnych mieszkańców układają się w polifoniczną opowieść o przemianach społecznych, politycznych, obyczajowych, a realia okazują się reprezentatywne dla dużego kawałka świata.

Projekcje krókich metraży Szkoły Wajdy odbyły się w ramach PPFF w Glasgow i Edynburgu. Przed widownią wciąż są projekcje w Aberdeen (18.11), a także w Londynie (21.11; w ramach pokazu ALL YOU NEED TO KNOW ABOUT POLISH SHORTS).
powered by The Blob Studio
Copyright © The Blob Studio ltd.
contact@weeblob.blog
6 Quarry Cottages, EH15 3HJ, Edinburgh, UK
Company No. SC674387